STRESZCZENIE
- Własna implementacja. OpenMacFUSE to serwer NFSv4.0 dołączony do procesu sterownika, który udostępnia API FUSE 2.x. Liczy około 17 000 linii kodu w C, powstał na podstawie RFC 7530, 5531 i 4506 i jest wydany na licencji MIT. Należy do niewielu implementacji FUSE open source dla macOS, które nie wymagają rozszerzenia jądra.
- Szybkość. Różnica jest największa przy operacjach na metadanych: obliczenie sum kontrolnych wszystkich plików na woluminie trwa 23 s wobec 797 s z FUSE-T, a usuwanie 10 000 małych plików jest 6–9 razy szybsze. Odczyt i zapis sekwencyjny dużych plików na prawdziwych dyskach USB nie wykazują mierzalnej różnicy.
- Pamięć. Proces sterownika zajmuje 45–51 MB pamięci fizycznej, niezależnie od liczby plików i czasu pracy.
- Niezawodność. Gdy podczas zapisu zostanie odcięte zasilanie USB, sterownik odmontowuje wolumin i kończy działanie w czasie do 0,5 s. Po przywróceniu zasilania wolumin montuje się normalnie, a zawartość żadnego pliku nie jest uszkodzona; tracone są tylko zapisy zakończone mniej więcej w ostatniej sekundzie.
- Łatwość utrzymania. Warstwa protokołu, interfejs FUSE i silnik NTFS są w jednym repozytorium, więc problem w warstwie montowania można wyśledzić i naprawić od razu, bez czekania na wydanie od zewnętrznego dostawcy.
23 s wobec 797 s
381 MB z FUSE-T
pomiar na dysku SSD USB
wszystkie zaliczone w macOS 12
1 Tło2 Architektura3 Wydajność4 Pamięć5 Zgodność z macOS6 Obsługa awarii7 Metodyka8 Ograniczenia9 PodsumowanieFAQ
1Tło
Od macOS 11 załadowanie rozszerzenia jądra wymaga uruchomienia Maca w trybie odzyskiwania systemu macOS i przełączenia go na obniżony poziom zabezpieczeń. W oprogramowaniu dla zwykłych użytkowników taka droga przestała być praktyczna. Są dwa główne sposoby, by nie wchodzić do jądra: FSKit od Apple (dostępny od macOS 15.4, używany w „Sterowniku 2” NTFSTool) oraz klient NFS wbudowany w macOS. Drugie podejście uruchamia na lokalnym komputerze serwer NFS, który zamienia operacje systemu plików na wywołania sterownika w przestrzeni użytkownika, a wynik montuje poleceniem mount_nfs. Tak działa FUSE-T, najdojrzalsza implementacja tego podejścia, dlatego służy w tym artykule jako punkt odniesienia dla wszystkich porównań.
Warstwę montowania napisaliśmy samodzielnie z trzech powodów technicznych:
- Wdrożenie. FUSE-T to osobny składnik. Trzeba go zainstalować przy pierwszym użyciu, podając hasło administratora, co dodaje jeden krok i jedno kolejne miejsce, w którym coś może zawieść.
- Możliwość naprawy. Zewnętrzna warstwa montowania jest dostarczana w postaci pliku binarnego. Można odtworzyć w niej problemy, takie jak wolne wyświetlanie zawartości dużych katalogów czy rosnące zużycie pamięci, ale naprawić je może tylko jej autor.
- Semantyka. Uniwersalna warstwa montowania nic nie wie o NTFS. Zasady wielkości liter, atrybuty ukryty i tylko do odczytu oraz miejsce przechowywania atrybutów rozszerzonych da się poprawnie obsłużyć tylko razem z silnikiem systemu plików.
2Architektura
OpenMacFUSE jest dołączony do sterownika jako biblioteka statyczna. Po uruchomieniu sterownik nasłuchuje na lokalnym punkcie końcowym wewnątrz własnego procesu, a następnie wywołuje systemowe mount_nfs. Każde żądanie COMPOUND od klienta NFS w jądrze jest dekodowane, przekazywane do funkcji zwrotnych FUSE i obsługiwane w tym jednym procesie. Nie ma drugiego procesu ani dodatkowego kopiowania danych czy przełączania kontekstu.
Transport i opcje montowania
macOS 26 i nowsze używają gniazda domeny Unix (proto=ticotsord). Nie jest otwierany żaden port, a inni użytkownicy komputera nie mogą się połączyć. Klient w jądrze macOS 12 zawodzi przy dużych zapisach przez ten transport, dlatego wcześniejsze wersje macOS wracają do TCP na 127.0.0.1, z dwoma sprawdzeniami po stronie serwera, że połączenie pochodzi z lokalnego montowania. To opcje, które system zgłosił po zamontowaniu w macOS 27:
$ nfsstat -m <mount point> NFS parameters: vers=4.0,ticotsord,port=/var/folders/…/openmacfuse.P1wAL0/s,hard,intr, noresvport,nocallback,negnamecache,nonamedattr,noacl,noaclonly,locks,noquota, rsize=262144,wsize=262144,readahead=16,dsize=32768,nordirplus,nodumbtimer, timeo=10,maxgroups=16,…,deadtimeout=60
nonamedattr to domyślne ustawienie klienta systemowego i wpływa na obsługę atrybutów rozszerzonych opisaną w sekcji 5. nordirplus to nasz wybór; jego koszt opisano w sekcji 8.Decyzje wdrożeniowe
- Ograniczona tabela węzłów. Uchwyt pliku nie jest wskaźnikiem do obiektu w pamięci. Tabela węzłów ma limit rozmiaru, a uchwyt, którego węzeł został usunięty z tabeli, przy następnym użyciu jest ponownie odnajdywany na podstawie ścieżki. W teście obniżyliśmy limit do 64 wpisów i 301 razy z rzędu zmienialiśmy nazwę; wszystkie 7 839 dostępów przez stare uchwyty zostało odzyskanych i żaden nie zwrócił
NFS4ERR_STALE. Dlatego pamięć nie rośnie wraz z liczbą plików. - Pamięć podręczna zduplikowanych żądań. Klient ponawia żądanie po przekroczeniu limitu czasu. Dla operacji nieidempotentnych, takich jak CREATE, REMOVE i RENAME, serwer przechowuje ostatnie odpowiedzi i na ponowione żądanie odpowiada z tej pamięci, zamiast wykonywać operację drugi raz. W teście gubiliśmy po jednej odpowiedzi dla każdego z sześciu typów operacji; każda operacja wykonała się dokładnie raz.
- Bez atrybutów nazwanych. Atrybuty nazwane NFSv4 to naturalne dopasowanie protokołu do atrybutów rozszerzonych, ale klient NFS w jądrze macOS ma na tej ścieżce błąd, który powoduje awarię systemu. Natrafiliśmy na niego podczas prac w macOS 27.0.1 i 12.7.6. Dlatego OpenMacFUSE trzyma się ścieżki, której klient używa najczęściej, a atrybuty nazwane pozostają wyłączone.
3Wydajność
OpenMacFUSE jest od 6 do 35 razy szybszy niż FUSE-T 1.0.49 przy operacjach na metadanych i dorównuje mu w odczycie i zapisie sekwencyjnym na prawdziwych dyskach USB. Metoda: ten sam komputer, ten sam obraz woluminu i ten sam kod źródłowy silnika NTFS, połączony raz z OpenMacFUSE, a raz z FUSE-T 1.0.49. Obraz leży na wewnętrznym dysku SSD, a operacje wejścia-wyjścia przechodzą przez systemową pamięć podręczną stron, więc Rysunek 3 mierzy narzut warstwy montowania i silnika, a nie dysku. Wyniki na prawdziwych dyskach podano osobno w Tabeli 1.
OpenMacFUSE
FUSE-T 1.0.49| Tabela 1 · Prawdziwe dyski USB | OpenMacFUSE | FUSE-T |
|---|---|---|
| SSD, zapis sekwencyjny 4,5 GB | 293–313 MB/s | 300 MB/s |
| SSD, odczyt na zimno | 245–251 MB/s | 236–241 MB/s |
| SSD, przejście po drzewie katalogów | 0,25–0,30 s | 4,1–4,6 s |
| SSD, usunięcie 2000 małych plików | 0,82–0,86 s | 8,4–9,7 s |
| Dysk twardy, zapis / odczyt sekwencyjny | 70 / 97 MB/s | 74 / 93 MB/s |
SSD zmierzono na Apple M2 / macOS 27; dysk twardy na Intel i7 / macOS 12.7. Przepustowość sekwencyjną ogranicza łącze USB i sam dysk; różnice mieszczą się w granicach błędu pomiaru.
Jeden wynik pominięty: tworzenie małych plików. Po tych testach domyślna polityka opróżniania pamięci podręcznej zapisu w OpenMacFUSE została zaostrzona (sekcja 6), przez co tworzenie małych plików zwolniło około dwukrotnie. Porównania z FUSE-T na prawdziwym dysku nie powtórzono jeszcze przy nowej polityce i dopóki tego nie zrobimy, nie podamy starych liczb.
4Pamięć
OpenMacFUSE utrzymuje 45–51 MB pamięci fizycznej niezależnie od obciążenia i czasu pracy; FUSE-T w tych samych testach zajmował od 200 MB do 1 GB. Wszystkie wartości to ślad w pamięci fizycznej, ta sama miara co kolumna Pamięć w Monitorze aktywności. Dla OpenMacFUSE jest to jeden proces sterownika; dla FUSE-T proces sterownika razem z procesem serwera NFS. W obu przypadkach wliczone jest około 35 MB pamięci podręcznej bloków należącej do silnika NTFS.
5Zgodność z macOS
OpenMacFUSE nie zostawia plików ._ na dysku i odwzorowuje atrybuty NTFS na ich odpowiedniki w macOS.
._.AppleDouble
Domyślnie klient NFS w macOS nie używa atrybutów nazwanych. Pakuje atrybuty rozszerzone pliku, fork zasobów i informacje Findera w plik AppleDouble o nazwie ._filename i wysyła go do serwera zwykłymi operacjami OPEN i WRITE. Jeśli serwer po prostu zapisze to, co dostał, takie pliki trafiają na dysk, a w Windows widać je jako zbędne śmieci.
Stało się to bardziej widoczne w macOS 26: system dodaje do każdego nowego pliku atrybut com.apple.provenance, więc każdy plik ma towarzyszący plik ._. Zapis jednego zestawu 40 000 małych plików przez FUSE-T zostawił na dysku 40 048 dodatkowych plików ._. Repozytorium git na woluminie pokazało 48 nieśledzonych plików, a git fsck zgłosił 67 błędów.
OpenMacFUSE wykrywa po stronie serwera dostęp do plików ._, analizuje zawartość AppleDouble i zapisuje każdy atrybut w alternatywnym strumieniu danych NTFS pliku głównego. Przy odczycie odtwarza plik AppleDouble na żądanie. Na dysku nie powstaje żaden osobny plik i żaden nie pojawia się w zawartości katalogów. Jeśli na dysku są już pliki ._, są ukrywane, a każdy z nich zostaje przeniesiony do strumienia danych przy następnej modyfikacji jego pliku głównego.
Kosztem jest filtrowanie podczas wyświetlania katalogu: pierwsze wyświetlenie katalogu z 40 000 wpisów wydłuża się z 1,4 s do 3,6 s. Uważamy to za rozsądny kompromis.
Pozostałe zachowania
| Funkcja | Zachowanie OpenMacFUSE | Obserwowane w FUSE-T |
|---|---|---|
| Wielkość liter w nazwach plików | Domyślnie bez rozróżniania wielkości liter, ale z jej zachowaniem, jak w Windows. Jeśli wolumin zawiera już nazwy różniące się tylko wielkością liter, montowanie automatycznie przełącza się na rozróżnianie | Rozróżnia wielkość liter |
| Normalizacja Unicode | Formy NFC i NFD nazwy prowadzą do tego samego pliku (litery z akcentami, koreański) | Nie testowano |
| Atrybut ukryty | Bit HIDDEN w NTFS i flaga ukrycia w Finderze są odwzorowywane w obie strony | Nie odwzorowuje |
| Atrybut tylko do odczytu | Bit READONLY w NTFS blokuje zapis pliku w macOS | Nie jest uwzględniany |
| Czas utworzenia | stat -f %B zwraca czas utworzenia zapisany na dysku | Zawsze 0 |
| Blokady zakresów bajtów | Obsługiwane; bazy SQLite można otwierać bezpośrednio na woluminie | Nie testowano |
6Obsługa awarii
Dyski zewnętrzne bywają odłączane bez ostrzeżenia. To normalne użycie, a nie przypadek skrajny, i OpenMacFUSE ma trzy mechanizmy, które w takiej sytuacji usuwają montowanie. Warstwa montowania oparta na NFS niesie jedno nieodłączne ryzyko: montowanie jest typu hard, więc gdy serwer przestaje odpowiadać, każdy proces sięgający do woluminu wpada w nieprzerywalne oczekiwanie, a Finder przestaje reagować. Warstwa montowania musi więc gwarantować, że coś zawsze usunie punkt montowania:
- Wykrywanie utraty urządzenia. Błąd urządzenia podczas operacji wejścia-wyjścia jest obsługiwany natychmiast; w bezczynności węzeł urządzenia jest sprawdzany przez IOKit raz na sekundę. Gdy utrata zostanie potwierdzona, oczekujące żądania kończą się błędem, wolumin jest odmontowywany siłowo, a proces kończy działanie.
- Watchdog. Jeśli żądanie jest w toku i przez 30 sekund nic się nie posuwa, sterownik uznaje się za zawieszony i w ten sam sposób odmontowuje wolumin oraz kończy działanie.
- Proces nadzorczy. Jeśli sam sterownik ulegnie awarii lub zostanie zakończony siłą, punkt montowania usuwa mały osobny proces. Bez niego system usuwa je samodzielnie dopiero po około 70 sekundach (
deadtimeout), a do tego czasu procesów sięgających do woluminu nie można przerwać.
== odcięcie zasilania: B-write1 (obciążenie: zapis, po zmianach, NTFSTOOL_DRIVER_FSYNC=bounded) - po odcięciu: błąd zapisu po 0,19 s; punkt montowania zniknął po 0,21 s; sterownik zakończył po 0,45 s; procesy nieprzerywalne: 0 [pass] od odcięcia zasilania do pełnego odzyskania 0,45 s (limit 10 s) - zsynchronizowano 303 pliki (fsync); od ostatniego fsync do wykrycia utraty urządzenia 0,081 s [pass] montuje się po odcięciu bez ntfsfix (0,33 s)
Spójność po utracie zasilania
Po odcięciu zasilania w trakcie zapisu wolumin montuje się teraz bez narzędzia naprawczego w każdym przebiegu testu, a żaden plik nie wraca z błędną zawartością. Warstwa montowania wpływa na dwie rzeczy: czy wolumin zamontuje się bez narzędzia naprawczego po powrocie zasilania oraz ile zapisów już potwierdzonych aplikacji przetrwa. OpenMacFUSE wprowadza tu trzy zmiany:
- Kolejność zapisu. Dane pliku trafiają na urządzenie przed metadanymi, które się do nich odwołują. Bez zachowania kolejności cztery z pięciu przebiegów z odcięciem zasilania dały pliki z błędną zawartością; z zachowaniem kolejności nie dał żaden.
- Ograniczone opróżnianie pamięci podręcznej. Przy polityce domyślnej
fsyncwraca, gdy dane zostały zapisane na urządzeniu, a wątek w tle opróżnia własną pamięć podręczną zapisu dysku w ciągu jednej sekundy. Synchroniczne opróżnianie przy każdym wywołaniu ogranicza straty do co najwyżej jednego pliku na przebieg, ale spowalnia zapis małych plików 13–23 razy; ta możliwość pozostaje dostępna jako opcja. - Samonaprawa przy montowaniu. Częstym skutkiem utraty zasilania jest niezgodność między
$MFTa$MFTMirr, a wtedy specyfikacja nakazuje odmówić montowania. OpenMacFUSE sprawdza i naprawia to podczas montowania, więc nie trzeba najpierw uruchamiać narzędzia naprawczego.
| SSD USB, odcięcie zasilania w trakcie zapisu | Przed zmianami | Po zmianach (polityka domyślna) |
|---|---|---|
| Montuje się bez narzędzia naprawczego po powrocie zasilania | 3 z 5 przebiegów zakończyło się niepowodzeniem z powodu niezgodności $MFTMirr | Każdy przebieg |
| Utracone potwierdzone pliki na przebieg | 12–19 | 1–27, wszystkie zapisane mniej więcej w ostatniej sekundzie |
| Pliki z błędną zawartością | Niektóre pliki wróciły całe wypełnione zerami | 0 |
„Przed zmianami” to zachowanie silnika sprzed tych prac; ten sam silnik zamontowany przez FUSE-T dawał takie same wyniki. Żaden system plików nie zagwarantuje danych z ostatniej chwili, gdy dysk przenośny bez zasilania awaryjnego traci zasilanie w trakcie zapisu. Celem jest ograniczenie strat do najnowszych zapisów i zachowanie nienaruszonej struktury woluminu.
7Metodyka
| Element | Szczegóły |
|---|---|
| Sprzęt | MacBook Pro (Intel i7-4770HQ, 16 GB, macOS 12.7.6); Mac (Apple M2, 24 GB, macOS 27.0.1); SSD USB 120 GB, dysk twardy USB 1 TB, pendrive USB |
| Porównanie | Ten sam komputer, ten sam obraz, ten sam kod źródłowy silnika NTFS; zmienia się tylko warstwa montowania. FUSE-T w wersji 1.0.49 |
| Pomiar czasu | Czasy zapisu obejmują sync; odczyty sekwencyjne wykonywano po odmontowaniu i ponownym zamontowaniu, aby ominąć pamięć podręczną klienta |
| Pamięć | ri_phys_footprint z proc_pid_rusage, co 0,2 s |
| Odłączenie i utrata zasilania | Przekaźnik odcina zasilanie USB 5 V bez wcześniejszego odmontowania. Po powrocie zasilania struktura woluminu jest sprawdzana tylko do odczytu, następnie wolumin jest montowany bez naprawy i porównywany jest każdy plik |
| Poprawność | 300 s losowego porównania odczytu i zapisu (692 000 operacji, 0 niezgodności); 8 równoczesnych procesów zapisujących oraz 2 rekurencyjne wyświetlania katalogów; struktura woluminu sprawdzana po każdym przebiegu |
| Regresja | 15 zestawów skryptów z 869 testami obejmującymi odczyt i zapis NTFS, zachowanie w macOS, woluminy ext, exFAT i BitLocker oraz wstrzykiwanie awarii: odłączenie, wymuszone zakończenie procesu, zawieszenie i przekroczenie czasu uzgadniania montowania |
07:29:09 [pass] zamontowano 07:29:10 [pass] zapisano duży plik 07:29:12 [pass] zapisano małe pliki 07:29:13 [pass] MD5 dużego pliku zgodne 07:29:13 [pass] MD5 wszystkich małych plików zgodne 07:29:13 [pass] zmiana nazwy / dopisanie / obcięcie / usunięcie 07:29:13 [pass] otwarcie bez rozróżniania wielkości liter 07:29:13 [pass] brak plików ._ na liście 07:29:13 [pass] odczyt i zapis atrybutu rozszerzonego 07:29:15 [pass] normalne odmontowanie 07:29:15 [pass] sterownik zakończył działanie 07:29:15 [pass] proces nadzorczy zakończył działanie
8Ograniczenia
- Wersje macOS objęte testami regresji. Pełny zautomatyzowany zestaw testów regresji działa obecnie w macOS 12.7 (Intel) i macOS 27 (Apple silicon); kolejne wersje są dopiero dodawane. Pierwszy przebieg regresji w macOS 27 wykrył trzy problemy, które nie występują w macOS 12; wszystkie zostały już naprawione.
- Zakres porównania. Wszystkie liczby dla FUSE-T pochodzą z naszych dwóch komputerów i tylko z wersji 1.0.49. „Nie testowano” nie oznacza, że funkcja nie jest obsługiwana.
- Błędów klienta w jądrze nie da się obejść w przestrzeni użytkownika. Takie montowanie może być tak stabilne, jak klient NFS w macOS. Omijamy dwie znane ścieżki, na których występują awarie (atrybuty nazwane oraz ponowne łączenie po przekroczeniu czasu uzgadniania montowania), ale nie możemy wykluczyć innych.
- macOS traktuje te woluminy jak woluminy sieciowe. Nie ma Kosza, a Spotlight ich nie indeksuje. Tak samo jest w FUSE-T; wynika to z samego podejścia.
- Bardzo duże katalogi. Finder otwiera katalog liczący ponad 40 000 wpisów po raz pierwszy w około 74 s. Wąskim gardłem jest sposób, w jaki Finder pobiera atrybuty wpis po wpisie, i jest tak samo w obu warstwach montowania.
- Kolejność zapisu przy usuwaniu nie została jeszcze dopracowana tak jak przy zapisie. Po utracie zasilania istnieje niewielka szansa, że ucierpią nowe dane zapisane w miejscu zwolnionym przez świeżo usunięty plik.
9Podsumowanie
OpenMacFUSE to domyślna warstwa montowania Sterownika 1 w NTFSTool Pro; woluminy NTFS, ext, exFAT i BitLocker są montowane właśnie przez nią. Utrzymanie warstwy montowania we własnym kodzie daje cztery korzyści:
- Własna implementacja. RPC, XDR, maszyna stanów NFSv4.0 i interfejs FUSE to w całości nasz kod. Nie ma zewnętrznego składnika montowania ani niczego dodatkowego do zainstalowania.
- Wydajność. Żądania są realizowane w jednym procesie. Operacje na metadanych są od 6 do 35 razy szybsze niż z FUSE-T, a zużycie pamięci jest od sześciu do dwudziestu razy mniejsze.
- Niezawodność. Odłączony dysk, zawieszony sterownik i proces zakończony siłą mają każdy własny mechanizm usuwania montowania, a po utracie zasilania wolumin montuje się normalnie.
- Łatwość utrzymania. 869 testów automatycznych obejmuje zwykłe ścieżki i wstrzykiwanie awarii, więc problem można odtworzyć, wyśledzić, naprawić i sprawdzić testem regresji w jednym repozytorium.
FAQ
- Czym jest OpenMacFUSE?
- OpenMacFUSE to warstwa montowania open source działająca w przestrzeni użytkownika, opracowana przez NTFSTool i wbudowana w NTFSTool Pro. Montuje w macOS woluminy NTFS, ext, exFAT i BitLocker. Jest serwerem NFSv4.0 działającym wewnątrz procesu sterownika i nie używa rozszerzenia jądra.
- Czy do NTFSTool Pro trzeba instalować macFUSE lub FUSE-T?
- Nie. OpenMacFUSE, własna warstwa montowania NTFSTool, jest dołączona do NTFSTool Pro. Nie zależy od macFUSE, FUSE-T ani żadnego rozszerzenia jądra i nigdy nie trzeba uruchamiać Maca w trybie odzyskiwania systemu macOS ani obniżać poziomu zabezpieczeń Maca.
- Jak wypada OpenMacFUSE na tle FUSE-T pod względem wydajności?
- Na tym samym Macu i z tym samym silnikiem NTFS obliczenie sum kontrolnych wszystkich plików na woluminie trwa 23 s w OpenMacFUSE wobec 797 s w FUSE-T, a usuwanie 10 000 małych plików jest 6–9 razy szybsze. Odczyt i zapis sekwencyjny dużych plików na prawdziwych dyskach USB są na tym samym poziomie. Zużycie pamięci OpenMacFUSE wynosi 45–51 MB, a FUSE-T od 200 MB do 1 GB.
- Co się stanie, gdy odłączę dysk w trakcie zapisu?
- Sterownik OpenMacFUSE sam odmontowuje wolumin i kończy działanie w około 0,5 s, więc Finder i inne aplikacje się nie zawieszają. Po ponownym podłączeniu dysku wolumin montuje się normalnie. Mogą zniknąć zapisy zakończone mniej więcej w ostatniej sekundzie przed utratą zasilania; zawartość pozostałych plików pozostaje nienaruszona.
- Dlaczego NTFSTool napisał własną warstwę montowania zamiast użyć gotowego komponentu open source lub zewnętrznego?
- Warstwa montowania decyduje o szybkości, zużyciu pamięci i o tym, co dzieje się przy awarii. Dzięki własnej implementacji NTFSTool może śledzić i naprawiać problemy w jednym repozytorium, a semantykę specyficzną dla NTFS (wielkość liter, atrybuty ukryty i tylko do odczytu, atrybuty rozszerzone) obsługuje razem z silnikiem systemu plików.
- Czy OpenMacFUSE to oprogramowanie open source?
- Tak. OpenMacFUSE jest open source na licencji MIT, a kod jest na GitHubie pod adresem ntfstool/openmacfuse. Można z nim połączyć dowolny system plików FUSE 2.x.
Wszystkie dane w tym artykule zmierzył zespół inżynierski NTFSTool; metodykę opisano w sekcji 7. FUSE-T to projekt jego autora i nie jest powiązany z NTFSTool. OpenMacFUSE to niezależny projekt, niepowiązany z macFUSE ani jego autorami.